¿Sabes cómo fue la vida de las mujeres en la posguerra? ¿Qué pasó después de que mataran a sus padres, maridos, hermanos y cuñados? ¿Cómo sobrevivieron sus hijas e hijos? La peña fue testigo les devuelve la voz robada durante décadas.
Amor clandestino, relaciones interrumpidas, silencios eternos entre madres e hijas, partidas de mus, un circo con un elefante y listas de personas se entremezclan en una atmósfera de misterio, en un mundo en el que nada es lo que parece. Una novela etnográfica en la que protagonistas reales nos irán revelando poco a poco los sentimientos que la muerte, el hambre y el miedo provocaron en sus vidas.
Un mundo de mujeres con rostro de rabia, cuello en alto y mirada perdida; un paisaje de hijas e hijos obligados a trabajar desde edades muy tempranas. Este libro está dedicado, especialmente, a ellas; pero resulta imposible entender sus vidas sin empezar hablando del 36.

Aritz Pardinaren estreinako liburua. Filosofian lizentziatua, bere formazioaren ajeak eta egunerokotasunak eragindako kezkak ekarri ditu orriotara. Aforismoen bidez, eta literatura eta filosofiaren arteko mugak jorratuz, hainbat kontzeptu eta ideiaren inguruko gogoetak eskaintzen dizkigu. Musikaria ere baden aldetik (gitarra-jotzaile gisa aritu da hainbat talderekin), musikaren eta lengoaiaren arteko loturak eta kontraesanak aztertu ditu liburuan. Musika aldarrikatzen du bizitzaren metafora boteretsuena bezala. Musika eta isiltasuna. Musika eta bizitzaren bilakaera. Haren aforismoetako batek dioen bezala: “Musika isiltasunaren eta soinuaren arteko dialektika da”. Dialektikan barneratzeko gonbita egiten digu egileak, azaleko pentsamendua eta zarataz betetakoa alboratuz. Galderak eginez, zalantzak plazaratuz, eta kontzeptuetan sakonduz. Gure gaurko mundua eta inguruan dauzkagun gailuak begi bistatik galdu gabe: “Telebistaren bitartez datuaren, abiaduraren eta egokitasunaren parametroetara mugatzen da gure hizkuntza”.
Bide batez, aforismoari berari buruzko gako batzuk eskaintzen dizkigu liburuaren amaieran. Bizi-jakinduriarekin, laburtasunarekin eta zorroztasunarekin lotzen du aforismoa. Eta alderaketa esanguratsua egiten du teknologia berrien eremura hurbilduz: “Edozein epai ez da aforismoa, hark funts filosofikoa baitu. Twitterren epai asko daude, milioika; aforismoak, aldiz, gutxi”.

Aritz Pardinaren estreinako liburua. Filosofian lizentziatua, bere formazioaren ajeak eta egunerokotasunak eragindako kezkak ekarri ditu orriotara. Aforismoen bidez, eta literatura eta filosofiaren arteko mugak jorratuz, hainbat kontzeptu eta ideiaren inguruko gogoetak eskaintzen dizkigu. Musikaria ere baden aldetik (gitarra-jotzaile gisa aritu da hainbat talderekin), musikaren eta lengoaiaren arteko loturak eta kontraesanak aztertu ditu liburuan. Musika aldarrikatzen du bizitzaren metafora boteretsuena bezala. Musika eta isiltasuna. Musika eta bizitzaren bilakaera. Haren aforismoetako batek dioen bezala: “Musika isiltasunaren eta soinuaren arteko dialektika da”. Dialektikan barneratzeko gonbita egiten digu egileak, azaleko pentsamendua eta zarataz betetakoa alboratuz. Galderak eginez, zalantzak plazaratuz, eta kontzeptuetan sakonduz. Gure gaurko mundua eta inguruan dauzkagun gailuak begi bistatik galdu gabe: “Telebistaren bitartez datuaren, abiaduraren eta egokitasunaren parametroetara mugatzen da gure hizkuntza”.
Bide batez, aforismoari berari buruzko gako batzuk eskaintzen dizkigu liburuaren amaieran. Bizi-jakinduriarekin, laburtasunarekin eta zorroztasunarekin lotzen du aforismoa. Eta alderaketa esanguratsua egiten du teknologia berrien eremura hurbilduz: “Edozein epai ez da aforismoa, hark funts filosofikoa baitu. Twitterren epai asko daude, milioika; aforismoak, aldiz, gutxi”.

Disko bikoitzaren entzunaldia parte hartu duten musikari eta artistekin.

Escucha en directo del doble disco con la presencia de músicos y artistas que han participado.

Nabar izena du Moxalen hirugarren lan luzeak. MOXAL Hannot Mintegia musikari eta ekoizleak gidatututako proiektua da.

Nabar diskoa intimoa eta korala da, ‘Zaldikatu’ (FC, 2019) lehenengo disko anitz eta partehartzailetik eta ‘Arrebetxe’ (FC, 2020) bigarrengo sotil eta bakartitik edaten duena. 2019an hasi zen Hannot disko honetarako kantak sortzen. Pandemiak etena ekarri zion, beste guztioi legez, eta 2023ra arte ezin izan du diskoak argia ikusi.
2019 hartan, Bilboko Empty Files taldearen estudioetan Mice (Miren Narbaiza), Txufo Wilson eta Jose Lastra-rekin bilduta sortu ziren Gaztiek die eta Ridikulue. Hannoten etxean eman zituzten pausu asko baita beste espazio batzuetan ere, hala nola, Urdaibaiko larre batean galdutako etxe-ibiltari-an edota mendipean gordetako etxola soil batean.

Nabar es el tercer trabajo largo de Moxal, un proyecto liderado por el músico y productor Hannot Mintegia.

Nabar es un disco íntimo y coral que bebe de “Zaldikatu” (FC, 2019), el primer disco múltiple y participativo, y de “Arrebetxe” (FC, 2020), el segundo sutil y solitario.

Hannot comenzó a crear canciones para este disco en 2019. La pandemia le supuso un parón, como a todos los demás, y hasta 2023 el disco no ha podido ver la luz.
En aquel 2019, Gaztiek die y Ridikulue surgieron en los estudios de Empty Files de Bilbao reunidos con Mice (Miren Narbaiza), Txufo Wilson y Jose Lastra.