Hemezortzi urte zituen Mary Shelleyk Frankenstein idatzi zuenean. Hor sortu zuen azken mito modernoetako bat, etorkizun bikaina izango zuena, eta zinemari esker gaur egun ere ondo bizirik dirauena. Asko dira zinema mutuaren garaitik hasita gaur arte egin diren bertsioak, batzuk testuari atxikiagoak beste batzuk baino.

Gaur egun, ez da zorakeria esatea gutxik irakurri eta ia denok ikusia dugun istorio bat dela Frankenstein, aspaldi idatzia izan arren zuzen-zuzenean lotzen zaiena zientziaren aurrerapenak eta haren ondorioek gure garaian pizten dituzten eztabaida sutsuei.

Gaurko ikuspegitik, dena dela, garbi dago munstro bat sortu zuen doktore burubero samar baten istorioa baino gehixeago dela Frankenstein. Baina “gehixeago” horretara hurbildu nahi duenak liburura jo beharko du nahitaez. Mary Shelley, feminismoaren aitzindari Mary Wollstonecraft-en alaba, “irakurleari ilea lazteko moduko” zerbait idaztera jarri zenean, izu-istorio zoragarriaz gain, arrazoiaz eta hizkuntzaz bere itsuskeria gainditu nahi duen izaki aldrebes baina xalo eta maitagarriaren istorioa sortu zuen.

Ohiz kanpoko nobela da Frantziar Suitea, ohiz kanpoko egoeran idatzia. Maisuki erakusten du XX. mende erdi aldeko Europaren tragedia. Nobelak alberdi autobiografiko ukaezina du, eta alemaniarrak Parisen sartzeko bezperetan hasten da, kezka giro betean. Lehen bonbak lehertzen direlarik, milaka familia irteten da bideetara, autoz, bizikletaz edo oinez. Némirovskyk hor erakusten du maisutasuna, giro hori deskribatzen. Eszenak dira hunkigarriak batzuk, isekagarriak beste batzuk bidean bata bestearen atzetik irakurtzen ditugunak. Alemanek Frantzia hartu ahala behera dator ordu arte nagusi zen ordena. Gorrotoak pizten dira, baina baita maitasun historia ezkutuak eta kolaborazionismorik lotsagarriena ere. Bidea galdu duen herri bati atera zion argazkia Némirovskyk. Okupazio garaiari buruz idatzi den fikzio lanik egiantzekoena. Argitasunez idatzia, sentimentalismorik gabe, bere borreroen eskuetan jarri zuen gizartea ulertu nahian idatzia.

Ohiz kanpoko nobela da Frantziar Suitea, ohiz kanpoko egoeran idatzia. Maisuki erakusten du XX. mende erdi aldeko Europaren tragedia. Nobelak alberdi autobiografiko ukaezina du, eta alemaniarrak Parisen sartzeko bezperetan hasten da, kezka giro betean. Lehen bonbak lehertzen direlarik, milaka familia irteten da bideetara, autoz, bizikletaz edo oinez. Némirovskyk hor erakusten du maisutasuna, giro hori deskribatzen. Eszenak dira hunkigarriak batzuk, isekagarriak beste batzuk bidean bata bestearen atzetik irakurtzen ditugunak. Alemanek Frantzia hartu ahala behera dator ordu arte nagusi zen ordena. Gorrotoak pizten dira, baina baita maitasun historia ezkutuak eta kolaborazionismorik lotsagarriena ere. Bidea galdu duen herri bati atera zion argazkia Némirovskyk. Okupazio garaiari buruz idatzi den fikzio lanik egiantzekoena. Argitasunez idatzia, sentimentalismorik gabe, bere borreroen eskuetan jarri zuen gizartea ulertu nahian idatzia.

Encuentro entre Begoña Méndez y Natalia Carrero para, a partir de sus obras ‘Autocienciaficción para el fin de la especie’ y ‘Otra’, dos artefactos literarios absolutamente originales, personales, dos experimentos literarios brillantes que nos darán pie a un diálogo fascinante sobre mujeres en crisis, la identidad, los cuerpos, la adicción, el trabajo, la precarización y, en definitiva, sobre múltiples cuestiones donde el género y la vida laten como una herida. Modera: Jara Calvo.

Encuentro entre Begoña Méndez y Natalia Carrero para, a partir de sus obras ‘Autocienciaficción para el fin de la especie’ y ‘Otra’, dos artefactos literarios absolutamente originales, personales, dos experimentos literarios brillantes que nos darán pie a un diálogo fascinante sobre mujeres en crisis, la identidad, los cuerpos, la adicción, el trabajo, la precarización y, en definitiva, sobre múltiples cuestiones donde el género y la vida laten como una herida. Modera: Jara Calvo.

Encuentro entre Alana S. Portero y Mar García Puig para, a partir, de ‘La mala costumbre’ y ‘La historia de los vertebrados’, tener una inauguración de lujo con dos autoras que han deslumbrado desde la ficción y la no ficción con libros bellísimos, profundamente políticos desde lo personal, que ofrecen un horizonte de esperanza y un prodigio de escritura. El diálogo estará moderado por Vanina Vázquez.

Encuentro entre Alana S. Portero y Mar García Puig para, a partir, de ‘La mala costumbre’ y ‘La historia de los vertebrados’, tener una inauguración de lujo con dos autoras que han deslumbrado desde la ficción y la no ficción con libros bellísimos, profundamente políticos desde lo personal, que ofrecen un horizonte de esperanza y un prodigio de escritura. El diálogo estará moderado por Vanina Vázquez.