Ene gurasoek kontatzen didate txiki-txikitatik izan naizela borrokalaria, iraultzailea, azken batean, erreboltaria.
Amak haurdunaldiko zazpigarren hilabetean eduki ninduen, gau euritsu bat izan omen zen, hori da amari garai hartaz galdezka joaten natzaionean esaten didana.
Goiz jaio nintzen, zortziehun gramorekin, inkubagailu batean sartu ninduten ia ia lau hilabetez.Goiztiar izateak arazo ugari ekarri zizkidan eta medikuz mediku ibili ginen ama eta biok.
Haurtzaroan eta nerabezaroan eskola jazarpenaren erruz bizitako momentuek, indartsuago egin ninduten, eta konturatu nintzen bizitzari eusteko milaka eta milaka aitzaki nituela.
Sinesten dudan gauzengatik borrokatzea izan da beti nire leloa eta ez dut etsiko, jarraituko dut borrokatzen, nire ziurtasunekin eta nire buruhausteekin. Injustiziak behingoz justizia bilakatzeko, dudan guztia arriskatuko dut.

-
Liburu honetan idazleak bere bizitzan euskal gizarteari eskaini dizkion teorien jatorrietara murgiltzeko aukera ematen dio irakurleari. Jorratu duen ibilbide ideologikoa garatzeko ibilbide horren oinarrian izan dituen pentsalariak ezagutuko ditu irakurleak. Munduan bizi diren gertakariek ere isla izan dute Bikilaren pentsamenduaren garatzean. Horrela Errenteriako idazlearentzat Lotsaizuna, gure sinboloak, nazio askapena krisi sistemikoen garaian, klasea, generoa, sozialismoa edo abertzaletasuna gure herrian, burujabetasuna edo langileriaren borroka dira orri hauen artean jorratzen dituen gai batzuk; baina ez da geratzen Bikila, gogoko du begiratzea Europan antzematen den alaitasun gutxiagoren kontua, Katalunian edo Ukrainian bizi duten egoera, Naziotronika, langileria borrokan, ezkerra norabide bila, dira beste gaiak ere jorratzen dituenak pentsalariak.

Azken ataletan pandemian ondoren bizi dugun gizartea eta literaturako zenbait idazleen lana ere aztertzen du guretzat Joxek, "Bikilak".

Modu batean liburu honetan biltzen diren idatziak bere ibilbide idelogiakoaren bilakaera erakusten dio irakurleari. Aldi berean eskaintzen dituen azalpenak bere ibilbide ideologikoaren garapena ulertzen lagunduko du irakurlea.

En la República de las Perras nos coloca frente a frente con el deseo: un deseo político y húmedo; un deseo de verdad. La voz poética de Marta Vusquets —que más que voz es cuerpo poético— se adentra de forma carnal en el amor, en el deseo colectivo y en los instintos salvajes entre mujeres. Y lo hace de tal manera que podemos sentirnos entre sus dedos, en la humedad y en una rabia gozosa.

En la República de las Perras nos coloca frente a frente con el deseo: un deseo político y húmedo; un deseo de verdad. La voz poética de Marta Vusquets —que más que voz es cuerpo poético— se adentra de forma carnal en el amor, en el deseo colectivo y en los instintos salvajes entre mujeres. Y lo hace de tal manera que podemos sentirnos entre sus dedos, en la humedad y en una rabia gozosa.

La presentación viene de la mano del colectivo por la libertad sexual, Ehgam Nafarroa. Varias de sus miembras acompañarán a la autora, y juntas incitarán a las personas reunidas a seguir agitando y jugando con la correa del patriarcado.

En la República de las Perras nos coloca frente a frente con el deseo: un deseo político y húmedo; un deseo de verdad. La voz poética de Marta Vusquets —que más que voz es cuerpo poético— se adentra de forma carnal en el amor, en el deseo colectivo y en los instintos salvajes entre mujeres. Y lo hace de tal manera que podemos sentirnos entre sus dedos, en la humedad y en una rabia gozosa.

La presentación viene de la mano del colectivo por la libertad sexual, Ehgam Nafarroa. Varias de sus miembras acompañarán a la autora, y juntas incitarán a las personas reunidas a seguir agitando y jugando con la correa del patriarcado.

Con la pandemia de fondo, dos historias transcurren de forma paralela hasta casi tocarse en un punto. Concretamente en la habitación 503, una estancia en la que han ingresado a un ocupante muy especial.Por un lado, un técnico de rayos que sale de una depresión personal y entra de lleno en el caos hospitalario generado por la covid-19.Por otro, los responsables políticos, que ven impotentes cómo las circunstancias les impiden cumplir con ciertos compromisos adquiridos.A pesar de que el problema de origen es el mismo, repercute en todos ellos de manera completamente distinta.Precariedad, miedo, traición, amistad, desconfianza, amor y desamor. Y también humor, mucho humor, en una novela ambientada en la pandemia que no tiene a la pandemia como asunto principal.«La vida es eso que pasa mientras hacemos otros planes» (John Lennon)

Con la pandemia de fondo, dos historias transcurren de forma paralela hasta casi tocarse en un punto. Concretamente en la habitación 503, una estancia en la que han ingresado a un ocupante muy especial.Por un lado, un técnico de rayos que sale de una depresión personal y entra de lleno en el caos hospitalario generado por la covid-19.Por otro, los responsables políticos, que ven impotentes cómo las circunstancias les impiden cumplir con ciertos compromisos adquiridos.A pesar de que el problema de origen es el mismo, repercute en todos ellos de manera completamente distinta.Precariedad, miedo, traición, amistad, desconfianza, amor y desamor. Y también humor, mucho humor, en una novela ambientada en la pandemia que no tiene a la pandemia como asunto principal.«La vida es eso que pasa mientras hacemos otros planes» (John Lennon)

Gizakiaren ondoan, oso maila altura heldu dira Capeken arrabioak, haren kultura eta usadio asko bereganatuta. Itsusiak dira, baina ausartak eta langile amorratuak, eta itsasertzetako txokoetan bizi dira, marrazoetatik babesean. Van Toch kapitainak aurkitu zituen Indonesiako uharte urrun batean, jakin zuen munduak haien berri, eta liluratuta geratu zen. Baina gure musker xarmagarriak, gizakiaren esklabo bihurtuta, matxinatu egin dira. Izan ere, aurrera eginez beti, ikaragarri ugaldu eta zabaldu dira, inperialismoa eta nazionalismoa ezagutu dituzte, gero eta zati gehiago kentzen diote Lurrari: gizakia menderatuko ote dute? Imitatuko ote dute beren burua suntsitzeko bulkadan ere? Arrabioen gerra zientzia fikzioko klasiko handi bat da. Bigarren Mundu Gerraren bezperan idatzia da, Txekoslovakian, eta, liburuaren ezaugarri nagusietako bat den umoreagatik ere, agerikoa da hondamenaren itzala. Zoritxarrez, ordea, ez du batere gaurkotasunik galdu, eta orain eta hemen ere irakurtzekoa da.

Gizakiaren ondoan, oso maila altura heldu dira Capeken arrabioak, haren kultura eta usadio asko bereganatuta. Itsusiak dira, baina ausartak eta langile amorratuak, eta itsasertzetako txokoetan bizi dira, marrazoetatik babesean. Van Toch kapitainak aurkitu zituen Indonesiako uharte urrun batean, jakin zuen munduak haien berri, eta liluratuta geratu zen. Baina gure musker xarmagarriak, gizakiaren esklabo bihurtuta, matxinatu egin dira. Izan ere, aurrera eginez beti, ikaragarri ugaldu eta zabaldu dira, inperialismoa eta nazionalismoa ezagutu dituzte, gero eta zati gehiago kentzen diote Lurrari: gizakia menderatuko ote dute? Imitatuko ote dute beren burua suntsitzeko bulkadan ere? Arrabioen gerra zientzia fikzioko klasiko handi bat da. Bigarren Mundu Gerraren bezperan idatzia da, Txekoslovakian, eta, liburuaren ezaugarri nagusietako bat den umoreagatik ere, agerikoa da hondamenaren itzala. Zoritxarrez, ordea, ez du batere gaurkotasunik galdu, eta orain eta hemen ere irakurtzekoa da.

Urtebetez, 2001 eta 2002an, Frédéric-Yves Jeannet idazleak gogoetak eta galderak bidali zizkion Annie Ernaux-i. Erantzunetan, Ernauxek, literaturaz, gizarteaz eta idazketaz egin zuen gogoeta: zergatik idazten duen idazten duenaz, zergatik idazten duen idazten duen bezala. Lekua eta Pasio hutsaren egilearen obra ulertzeko ezinbesteko lana da hau baina, gainera, estetikaren eta politikaren eztabaidarako baliabide ederrak dakartza.