Policías, ladrones, maltratadores, traficantes, chivatos, parricidas visionarios: todos son delincuentes y todos mienten.

Las peripecias de los que están dentro y fuera de la cárcel se sustancian en una trama en la que aparecen involucrados varios miembros de la familia Cas>llo, de arraigada tradición policial, y un par de chorizos de poca monta que se cruzan en sus vidas.

El maltrato a las mujeres y la voz de la locutora de una sicodélica emisora pirata que se cuela todas las noches en las celdas de la presión funcionan a modo de hilo conductor de una novela presentada con el formato de una obra de teatro o de un guion cinematográfico.

Josu Chueca (Geronimo de Ustaritz)
Amaia Alvarez (Euskokultur)
Pello Eltzaburu (Pamiela)

Josu Chueca (Geronimo de Ustaritz)
Amaia Alvarez (Euskokultur)
Pello Eltzaburu (Pamiela)

Amorante, Iban Urizar (Elgoibar 1975) musikariaren proiektua da.
2014tik han hemenka dabil emanaldiak ematen eta musika sortzen.
Herritik ateratzen den musika erabiltzen du helduleku bezala, errotik
ateratzen ditu musika ezberdinen sustraiak gero erraietatik kantatu ahal
izateko. Herritik, errotik eta erraietatik sortzen da amoranteren musika.
Amorantek tronpeta jo dezake dena beltzez margotzeko, kopla bat
autotunearekin abestu dezake osabaren ispiritua inbokatzeko,
elektronikaz busti dezake aspaldi ahaztutako hitzak gogoratzeko. Bere
musikaren jatorria urruneko oiartzunek dakarte, baina gaur egungo
haizea darabil bere buru, eztarri eta ezpainetan.

Amorante, Iban Urizar (Elgoibar 1975) musikariaren proiektua da.
2014tik han hemenka dabil emanaldiak ematen eta musika sortzen.
Herritik ateratzen den musika erabiltzen du helduleku bezala, errotik
ateratzen ditu musika ezberdinen sustraiak gero erraietatik kantatu ahal
izateko. Herritik, errotik eta erraietatik sortzen da amoranteren musika.
Amorantek tronpeta jo dezake dena beltzez margotzeko, kopla bat
autotunearekin abestu dezake osabaren ispiritua inbokatzeko,
elektronikaz busti dezake aspaldi ahaztutako hitzak gogoratzeko. Bere
musikaren jatorria urruneko oiartzunek dakarte, baina gaur egungo
haizea darabil bere buru, eztarri eta ezpainetan.

Elkar ezagutzen ez duten hamar pertsona Beltzaren Uhartera gonbidatuak izan dira. Uhartea pribatua da, eta gizon beltz baten buruaren antza du. Uhartera iritsita, eta jabea (Owen jauna) agertzen ez den afaria amaitu eta gero, disko batean grabaturiko ahots batek hilketa bana leporatzen die. Txantxa makabro bat ematen duena errealitate izugarri bihurtzen da haietako bat pozoituta hiltzean. Handik aurrera, banan banan hiltzen dira denak sehaska-kanta baten jarraibideei segika. Azkenean ez da inor bizirik geratzen. Hiltzaileak itsasora jaurtikitako botilako idazki batek argitzen du azkenean misterioa.

Elkar ezagutzen ez duten hamar pertsona Beltzaren Uhartera gonbidatuak izan dira. Uhartea pribatua da, eta gizon beltz baten buruaren antza du. Uhartera iritsita, eta jabea (Owen jauna) agertzen ez den afaria amaitu eta gero, disko batean grabaturiko ahots batek hilketa bana leporatzen die. Txantxa makabro bat ematen duena errealitate izugarri bihurtzen da haietako bat pozoituta hiltzean. Handik aurrera, banan banan hiltzen dira denak sehaska-kanta baten jarraibideei segika. Azkenean ez da inor bizirik geratzen. Hiltzaileak itsasora jaurtikitako botilako idazki batek argitzen du azkenean misterioa.

Goizeko bederatziak puntuan ziren. Zerua axuri zuriz beteta zegoen, kolore gris metalikoko soilgune batzuekin, eta haietako batean ilargia ageri zen, luzaro miazkatutako gozoki bat bezain birrindu eta gardena. Euria zeruko azken geruzaren kontra bultzaka ari zen nabarmen, baina, beharbada, edo hori uste zuen tenienteak, lehenengo zaparrada erori baino lehen bukatuko zen kontua. Tenientea, Alarico Rozzoni sarjentuarentzako hil-kapera bihurtzen ari ziren ofizialordeen gela igarota, patioaren erdian kokatu zen; handik keinu bat egin zion guardiako sarjentuari. ―Bellini eta Riccio patiora –esan zion aurkezpena egin zionean. ―Bellini kanpoan dago, hiltegira bidali dute.» Beppe Fenoglio, Kontu pribatu bat «Anekdota ezaguna da Isaak Babel eta Maxim Gorki idazle sobietarren artekoa: idatzi nahi bazuen, bizitzarako esperientzia har zezala gomendatu zion Gorkik bere mireslea zen Babeli, munduan zehar ibil zedila eta gero idatz zezala. Gomendioari segiz, Babelek izena eman zuen Armada Gorriko korrespontsal gisa sobietarren eta poloniarren arteko 1920ko gerran. Esperientzia hartatik jaio zen Zalditeria gorria ipuin-bilduma miragarri hura. Fenogliok ez zuen, nik dakidala, inoren gomendiorik jarraitu, baina halaxe egin zuen: bizi eta gero idatzi.» Paul Beitia Ariznabarreta hitzaurrean